ଆଦିତ୍ୟ ହୃଦୟ ସ୍ତୋତ୍ରର ଅର୍ଥ

ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ରାବଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଶ୍ରୀରାମ କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ଚିନ୍ତିତ। ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଆସି ରାମଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି ଯେ ସେ ଏକ ସନାତନ ରହସ୍ୟ ଶିଖାଇବେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ବିଜୟ ମିଳିବ।

ଋଷି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ମହିମା କହନ୍ତି: ଏହା ଶତ୍ରୁନାଶକ, ବିଜୟଦାୟକ, ଚିନ୍ତା ଓ ଶୋକ ଦୂରକାରୀ ଏବଂ ଆୟୁବର୍ଦ୍ଧକ। ରାମଙ୍କୁ ଉଦୟମାନ, ତେଜସ୍ୱୀ, ଲୋକେଶ୍ୱର ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ।

ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ସ୍କନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, ଯମ, ବରୁଣ ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଛି; ସେ ନିଜ କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି।

ଏହାପରେ ଆଦିତ୍ୟ, ସବିତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭାସ୍କର ଭଳି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅନେକ ନାମ ଓ ବିଶେଷଣ ଆସେ। ସେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ସହସ୍ର କିରଣଯୁକ୍ତ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂରକାରୀ ଏବଂ ଦିନର ଅଧିପତି।

ସ୍ତୋତ୍ର ଆଗକୁ ଯାଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଳକ ଓ ଜାଗ୍ରତକାରୀ ଭାବେ ଏବଂ କଷ୍ଟ, ବିପଦ ଓ ଭୟରେ ଆଶ୍ରୟ ଭାବେ ନମସ୍କାର କରେ। ରାମଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ତାଙ୍କ ଉପାସନା କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଏ।

ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହନ୍ତି ଯେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ତିନିଥର ଜପ କଲେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ମିଳିବ, ଏବଂ ସେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରନ୍ତି। ଶୋକମୁକ୍ତ ରାମ ତିନିଥର ଆଚମନ କରି ଧନୁ ଉଠାଇ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରନ୍ତି। ପ୍ରସନ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଗେଇବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ରାମ ରାବଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗେଇ ଯାଆନ୍ତି।