വൈഷ്ണവ ജന തോ

വൈഷ്ണവ ജന തോ തേന കഹിയേ ജേ, പീഡ പരായീ ജാണേ റേ। പര ദുഃഖേ ഉപകാര കുറേ തോയേ, മന അഭിമാന ന ആണേ റേ॥ (ധ്രുവപദ) സകല ലോക മാം സഹുനേ വന്ദേ, നിന്ദാ ന കുറേ കേനീ റേ। വാച കാഛ മന നിശ്ചല രാഖേ, ധന ധന ജനനീ തേനീ റേ॥ സമദൃഷ്ടി നേ തൃഷ്ണാ ത്യാഗീ, പരസ്ത്രീ ജേനേ മാത റേ। ജിഹ്വാ ഥകീ അസത്യ ന ബോലേ, പരധന നവ ഝാലേ ഹാഥ റേ॥ മോഹ മായാ വ്യാപേ നഹി ജേനേ, ദൃഢ വൈരാഗ്യ ജേനാ മനമാം റേ। രാമനാമ ശും താലീ ലാഗീ, സകല തീരഥ തേനാ തനമാം റേ॥ വണമോഭീ നേ കപടരഹിത ഛേ, കാമ ക്രോധ നിവാര്യാ റേ। ഭണേ നരസൈയോ തേനും ദരസന കരതാം, കുല ഏകോതേര താര്യാ റേ॥