விஷ்ணு சஹஸ்ரநாம ஸ்தோத்திரத்தின் பொருள்

இந்த சுலோகங்கள் எங்கும் நிறைந்த விஷ்ணுவையும் வியாச முனிவரையும் வணங்கி, பாராயணம் தடையின்றி நடக்க வேண்டுகின்றன. ஒரு சுலோகம், எவரை நினைத்தாலே மனிதன் பிறவிச் சுழற்சியின் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுகிறானோ, அந்த இறைவனை வணங்குகிறது.

யுதிஷ்டிரர் பீஷ்மரிடம் கேட்கிறார்: உலகில் ஒரே தெய்வம் யார், ஒரே புகலிடம் யார்? யாரைத் துதித்து வழிபட்டால் மனிதர்கள் நன்மை அடைவார்கள்? மிக உயர்ந்த தர்மம் எது, எந்த ஜபம் பிறவிப் பந்தத்திலிருந்து விடுவிக்கும்?

தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத உலகநாதனான விஷ்ணுவை பக்தியுடன் ஆயிரம் நாமங்களால் இடைவிடாது துதிப்பவன் அனைத்துத் துயரங்களையும் கடக்கிறான் என்று பீஷ்மர் கூறுகிறார். விஷ்ணுவை உயர்ந்த ஒளி, உயர்ந்த தவம், பரப்பிரம்மம் என வர்ணிக்கிறார்; அவரிடமிருந்தே அனைத்து உயிர்களும் தோன்றி அவரிடமே ஒடுங்குகின்றன. துதியின் ரிஷி, சந்தஸ், தேவதையையும் குறிப்பிடுகிறார்.

நாமங்களுக்கு முன் துதியின் ரிஷி (வியாசர்), சந்தஸ் (அனுஷ்டுப்), தேவதை, பீஜம், சக்தி ஆகியவை நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன; பாராயணம் செய்பவர் மந்திரங்களுடன் உடல் உறுப்புகளைத் தொடுகிறார். பின்னர் தியானத்தில், பாற்கடல் கரையில் மேகவண்ணராய், சங்கு, சக்கரம், கதை, தாமரை ஏந்திய நான்கு கைகளுடன், அருகில் லட்சுமியுடன் இருக்கும் விஷ்ணுவை நினைக்கிறார்.

இந்த நாமங்கள் விஷ்ணுவை அகிலமாகவே இருப்பவராக, அதில் நிறைந்தவராக, முக்காலத்தின் தலைவராக, உள்ளுறை சாட்சியாக, முக்தர்களின் உயர்ந்த கதியாகப் போற்றுகின்றன. நரசிம்மர், வாமனர், வராகர், ராமர், கிருஷ்ணர் போன்ற வடிவங்களையும் அவதாரங்களையும் நினைவுகூர்கின்றன. இப்பகுதி பாராயணம் செய்பவரை வாசுதேவன் காக்க வேண்டும் என்ற சுலோகத்துடன் முடிகிறது.

பீஷ்மர் பலன்களைக் கூறுகிறார்: நாமங்களைக் கேட்பவர், பாராயணம் செய்பவர் எந்த அசுபத்தையும் அடையமாட்டார்; நோயாளிகள், கட்டுண்டவர்கள், அஞ்சுபவர்கள் விடுபடுவர்; பக்தர்களிடம் கோபம், பொறாமை, பேராசை எழாது. அகிலம் முழுவதும் வாசுதேவனின் ஆற்றலால் தாங்கப்படுகிறது, ஒரு சுலோகத்தாலும் இறைவன் மகிழ்கிறார், ராம நாமம் ஆயிரம் நாமங்களுக்கு நிகர் என்றும் சுலோகங்கள் கூறுகின்றன. இறுதியில் பிரம்மா ஆயிரம் வடிவங்கள் கொண்ட இறைவனை வணங்குகிறார்.

சஞ்சயனின் சுலோகம், கிருஷ்ணனும் அர்ஜுனனும் எங்கு இருக்கிறார்களோ அங்கு செல்வமும் வெற்றியும் உறுதியான நீதியும் இருக்கும் என்கிறது. தம்மை ஒரே மனதுடன் வழிபடுபவர்களின் யோகக்ஷேமத்தைத் தாமே சுமப்பதாகவும், ஒவ்வொரு யுகத்திலும் நல்லோரைக் காக்க அவதரிப்பதாகவும் கிருஷ்ணர் வாக்குறுதி அளிக்கிறார். இறுதி சுலோகங்கள், துயருற்றவர்கள் 'நாராயண' என்ற சொல்லைக் கீர்த்தனம் செய்து துயரத்திலிருந்து விடுபடுவர் என்றும், உடல், வாக்கு, மனம் ஆகியவற்றால் செய்யும் அனைத்தையும் நாராயணனுக்கு அர்ப்பணிப்பதாகவும் கூறுகின்றன.