சிவ தாண்டவ ஸ்தோத்திரத்தின் பொருள்

भगवान शिव · Stotram
← சிவ தாண்டவ ஸ்தோத்திரத்திற்குத் திரும்பு

ஒவ்வொரு சுலோகமும் தனித்தனியாக விளக்கப்பட்டுள்ளது.

॥ தொடக்க வணக்கத்தின் பொருள் ॥
॥ ஸ்ரீகணேஷாய நமஹ ॥
துதி விநாயகருக்கு வணக்கத்துடன் தொடங்குகிறது; தடையின்றி பாராயணம் நிறைவேற அவரது ஆசி வேண்டப்படுகிறது.
📜 சுலோகம் 1
ஜடாடவூகலஜ்ஜலப்ரவாஹபாவிதஸ்தலே
கலேऽவலம்பய லம்பிதாம் புஜங்கதுங்கமாலிகாம் ।
டமட்டமட்டமட்டமந்நிநாதவட்டமர்வயம்
சகார சண்டதாண்டவம் தநோது நஹ ஷிவஹ ஷிவம் ॥ 1 ॥
பொருள்: சடைக்காட்டிலிருந்து பாயும் கங்கை கீழ்நிலத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது; கழுத்தில் பெரிய பாம்பு மாலையாகத் தொங்குகிறது. உடுக்கை ஒலியுடன் சிவன் உக்கிரத் தாண்டவம் ஆடுகிறார்; அவர் நமக்கு மங்கலம் அருளட்டும்.
📜 சுலோகம் 2
ஜடாகடாஹஸம்ப்ரமப்ரமந்நிலிம்பநிர்ஜரீ-
விலோலவூசிவல்லரூவிராஜமாநமூர்தநி ।
தகத்தகத்தகஜ்ஜ்வலல்லலாடபட்டபாவகே
கிஷோரசந்த்ரஷேகரே ரதிஹ ப்ரதிக்ஷணம் மம ॥ 2 ॥
பொருள்: சடையில் கங்கையின் அலைகள் சுழன்று ஒளிரும் தலையும், நெருப்பு எரியும் நெற்றியும் கொண்டு, இளம் பிறைச்சந்திரனைச் சூடிய சிவனிடம் என் அன்பு ஒவ்வொரு கணமும் நிலைக்கட்டும்.
📜 சுலோகம் 3
தராதரேந்த்ரநந்திநூவிலாஸபந்துபந்துர-
ஸ்புரத்திகந்தஸந்ததிப்ரமோதமாநமாநஸே ।
க்ருபாகடாக்ஷதோரணூநிருத்ததுர்தராபதி
க்வசித்திகம்பரே மநோ விநோதமேது வஸ்துநி ॥ 3 ॥
பொருள்: மலையரசன் மகள் பார்வதியின் துணைவரும் திசைகளையே ஆடையாகக் கொண்டவருமான சிவனிடம் என் மனம் மகிழட்டும்; அவரது அருட்பார்வை தாங்க முடியாத துன்பங்களை நீக்குகிறது; எல்லா திசைகளும் உயிர்களும் அவரிடம் மகிழ்கின்றன.
📜 சுலோகம் 4
ஜடாபுஜங்கபிங்கலஸ்புரத்பணாமணிப்ரபா-
கதம்பகுங்குமத்ரவப்ரலிப்ததிக்வதூமுகே ।
மதாந்தஸிந்துரஸ்புரத்த்வகுத்தரூயமேதுரே
மநோ விநோதமத்புதம் பிபர்து பூதபர்தரி ॥ 4 ॥
பொருள்: பாம்புப் படங்களின் மணிகளின் ஒளி திசைகளின் முகங்களைக் குங்குமம் போல் ஒளிரச் செய்கிறது; யானைத் தோலை மேலாடையாக அணிந்த உயிர்களின் தலைவரான சிவனிடம் என் மனம் அற்புத மகிழ்ச்சி பெறட்டும்.
📜 சுலோகம் 5
ஸஹஸ்ரலோசநப்ரப்ருத்யஷேஷலேகஷேகர-
ப்ரஸூநதூலிதோரணூவிதூஸராங்க்ரிபீடபூஹ ।
புஜங்கராஜமாலயா நிபத்தஜாடஜூடகஹ
ஷ்ரியை சிராய ஜாயதாம் சகோரபந்துஷேகரஹ ॥ 5 ॥
பொருள்: இந்திரன் முதலிய தேவர்களின் மகுடங்களிலிருந்து உதிர்ந்த மலர்களின் மகரந்தத் தூளால் பாதபீடம் சாம்பல் நிறமானவர், பாம்பரசனால் கட்டப்பட்ட சடையுடையவர், சந்திரனைத் தலையணியாகக் கொண்டவர் ஆகிய சிவன் நமக்கு நீடித்த செழிப்பை அளிக்கட்டும்.
📜 சுலோகம் 6
லலாடசத்வரஜ்வலத்தநஞ்ஜயஸ்புலிங்கபா-
நிபீதபஞ்சஸாயகம் நமந்நிலிம்பநாயகம ।
ஸுதாமயூகலேகயா விராஜமாநஷேகரம்
மஹாகபாலி ஸம்பதே ஷிரோ ஜடாலமஸ்து நஹ ॥ 6 ॥
பொருள்: நெற்றி நெருப்பால் மன்மதனை எரித்தவர், தேவர்களின் தலைவன் வணங்குபவர், பிறைச்சந்திரனால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர் ஆகிய சிவனின் சடைத்தலை நமக்குச் செல்வத்தையும் செழிப்பையும் அளிக்கட்டும்.
📜 சுலோகம் 7
கராலபாலபட்டிகாதகத்தகத்தகஜ்ஜ்வல-
த்தநஞ்ஜயாஹுதூக்ருதப்ரசண்டபஞ்சஸாயகே ।
தராதரேந்த்ரநந்திநூகூசாக்ரசித்ரபத்ரக-
ப்ரகல்பநைகஷில்பிநி த்ரிலோசநே ரதிர்மம ॥ 7 ॥
பொருள்: உக்கிரமான நெற்றியில் எரியும் நெருப்பில் ஐந்து அம்புகள் கொண்ட மன்மதனை ஆகுதியாக்கியவரும், மலையரசன் மகள் பார்வதியின் மார்பில் ஓவியம் தீட்டும் ஒப்பற்ற கலைஞருமான முக்கண்ணன் சிவனிடம் என் அன்பு நிலைக்கட்டும்.
📜 சுலோகம் 8
நவூநமேகமண்டலூநிருத்ததுர்தரஸ்புரத்-
குஹூநிஷீதிநூதமஹப்ரபந்தபத்தகந்தரஹ ।
நிலிம்பநிர்ஜரூதரஸ்தநோது க்ருத்திஸிந்துரஹ
கலாநிதாநபந்துரஹ ஷ்ரியம் ஜகத்துரந்தரஹ ॥ 8 ॥
பொருள்: அமாவாசை இரவின் இருளை மறைக்கும் புதிய கருமேகக் கூட்டம் போன்ற கரிய கழுத்துடையவர், கங்கையையும் யானைத்தோலையும் பிறையையும் தாங்குபவர், முழு உலகையும் தாங்குபவர் ஆகிய சிவன் நமக்குச் செழிப்பை அருளட்டும்.
📜 சுலோகம் 9
ப்ரபுல்லநூலபங்கஜப்ரபஞ்சகாலிமப்ரபா-
ऽவலம்பிகண்டகந்தலூருசிப்ரபத்தகந்தரம் ।
ஸ்மரச்சிதம் புரச்சிதம் பவச்சிதம் மகச்சிதம்
கஜச்சிதாந்தகச்சிதம் தமந்தகச்சிதம் பஜே ॥ 9 ॥
பொருள்: மலர்ந்த நீலத் தாமரைகளின் ஆழ்ந்த ஒளியால் திகழும் கழுத்துடையவரும், மன்மதன், திரிபுரம், உலகப் பற்று, தட்சனின் வேள்வி, கஜாசுரன், அந்தகாசுரன், யமன் ஆகியோரை அழித்தவருமான சிவனை நான் வணங்குகிறேன்.
📜 சுலோகம் 10
அகர்வஸர்வமங்களாகலாகதம்பமஞ்ஜரூ-
ரஸப்ரவாஹமாதுரூவிஜ்ரும்பணாமதுவ்ரதம் ।
ஸ்மராந்தகம் புராந்தகம் பவாந்தகம் மகாந்தகம்
கஜாந்தகாந்தகாந்தகம் தமந்தகாந்தகம் பஜே ॥ 10 ॥
பொருள்: அனைத்து மங்கலக் கலைகளின் மலர்க்கொத்துகளிலிருந்து பெருகும் இனிய தேனை வண்டைப் போல் சுவைப்பவரும், மன்மதன், திரிபுரம், உலகப் பற்று, வேள்வி, கஜாசுரன், அந்தகாசுரன், யமன் ஆகியோரை முடித்தவருமான சிவனை நான் வணங்குகிறேன்.
📜 சுலோகம் 11
ஜயத்வதப்ரவிப்ரமப்ரமத்புஜங்கமஷ்வஸ-
த்விநிர்கமத்க்ரமஸ்புரத்கராலபாலஹவ்யவாட் ।
திமித்திமித்திமித்த்வநந்ம்ருதங்கதுங்கமங்கள-
த்வநிக்ரமப்ரவர்திதப்ரசண்டதாண்டவஹ ஷிவஹ ॥ 11 ॥
பொருள்: பயங்கர நெற்றி நெருப்பு எரிய, பாம்புகள் சீறிச் சுழலும் படங்களுடன் இருக்க, மிருதங்கத்தின் மங்கல “திமித் திமித்” ஒலியின் தாளத்தில் உக்கிரத் தாண்டவம் ஆடும் சிவனுக்கு வெற்றி.
📜 சுலோகம் 12
த்ருஷத்விசித்ரதல்பயொர்புஜங்கமௌக்திகஸ்ரஜொர்-
கரிஷ்டரத்நலோஷ்டயொஹ ஸுஹ்ருத்விபக்ஷபக்ஷயொஹ ।
த்ருணாரவிந்தசக்ஷுஷொஹ ப்ரஜாமஹூமஹேந்த்ரயொஹ
ஸமப்ரவ்ருத்திகஹ கதா ஸதாஷிவம் பஜாம்யஹம் ॥ 12 ॥
பொருள்: கல்லையும் மென்மையான படுக்கையையும், பாம்பையும் முத்து மாலையையும், ரத்தினத்தையும் மண்கட்டியையும், நண்பனையும் பகைவனையும், புல்லையும் தாமரைக் கண்ணாளையும், குடிமக்களையும் அரசனையும் சமமாகக் கருதி, சதாசிவனை நான் எப்போது வணங்குவேன்?
📜 சுலோகம் 13
கதா நிலிம்பநிர்ஜரூநிகுஞ்ஜகோடரே வஸந்
விமுக்ததுர்மதிஹ ஸதா ஷிரஹஸ்தமஞ்ஜலிம் வஹந் ।
விலோலலோலலோசநோ லலாமபாலலக்நகஹ
ஷிவேதி மந்த்ரமுச்சரந் கதா ஸுகூ பவாம்யஹம் ॥ 13 ॥
பொருள்: கங்கைக் கரையின் குகையில் வசித்து, தீய எண்ணங்களை விட்டு, தலைமேல் கைகூப்பி, பக்தியால் அசையும் கண்களுடனும் நெற்றியில் திருநீற்றுடனும் “சிவ” மந்திரத்தை உச்சரித்து நான் எப்போது மகிழ்வேன்?
📜 சுலோகம் 14
நிலிம்பநாதநாகரூகதம்பமௌலிமல்லிகா-
நிகும்பநிர்பரக்ஷரந்மதூஷ்ணிகாமநோஹரஹ ।
தநோது நோ மநோமுதம் விநோதிநூமஹர்நிஷம்
பரஷ்ரியஹ பரம் பதம் தடங்கஜத்விஷாம் சயஹ ॥ 14 ॥
பொருள்: மகுடத்தின் மலர் மாலைகளிலிருந்து வடியும் தேன் தேவ மகளிரை மகிழ்விக்கும் சிவனின் தெய்வீக வடிவின் ஒளி, இரவும் பகலும் நம் மனதிற்கு மகிழ்ச்சியைப் பெருக்கி, மற்ற எல்லா பெருமைகளுக்கும் மேலான பரம பதத்திற்கு அழைத்துச் செல்லட்டும்.
📜 சுலோகம் 15
ப்ரசண்டவாடவாநலப்ரபாஷுபப்ரசாரிணூ
மஹாஷ்டஸித்திகாமிநூஜநாவஹூதஜல்பநா ।
விமுக்தவாமலோசநாவிவாஹகாலிகத்வநிஹ
ஷிவேதி மந்த்ரபூஷணா ஜகஜ்ஜயாய ஜாயதாம் ॥ 15 ॥
பொருள்: பக்தர்களின் அணிகலனாகவும், கடுமையான வடவாக்கினி போல் ஒளிர்பவையாகவும், பாவங்களை அழிப்பதாகவும், எட்டு மகா சித்திகளால் விரும்பப்படுவதாகவும் உள்ள “சிவ” மந்திரம் உலகின் மீது வெற்றியைத் தரட்டும்.
📜 சுலோகம் 16
இமம் ஹி நித்யமேவமுக்தமுத்தமோத்தமம் ஸ்தவம்
படன்ஸ்மரந்ப்ருவந்நரோ விஷுத்திமேதிஸந்ததம் ।
ஹரே குரௌ ஸுபக்திமாஷு யாதி நாந்யதா கதிம்
விமோஹனம் ஹி தேஹிநாம் ஸுஷங்கரஸ்ய சிந்தநம் ॥ 16 ॥
பொருள்: இந்த உயர்ந்த துதியை இடைவிடாமல் படிப்பவன், நினைப்பவன், கூறுபவன் தூய்மை அடைகிறான். அவனுக்கு சிவனிடமும் குருவிடமும் பக்தி விரைவில் உண்டாகும்; வேறு வழி இல்லை. சங்கரனைச் சிந்திப்பது உயிர்களின் மயக்கத்தை நீக்கும்.
📜 சுலோகம் 17
பூஜாவஸாநஸமயே தஷவக்த்ரகீதம்
யஹ ஷம்பூபூஜநபரம் படதி ப்ரதோஷே ।
தஸ்ய ஸ்திராம் ரதகஜேந்த்ரதுரங்கயுக்தாம்
லக்ஷ்மீம் ஸதைவ ஸுமுகூம் ப்ரததாதி ஷம்பூஹ ॥ 17 ॥
பொருள்: பூஜை முடிவில், பிரதோஷ வேளையில், சம்புவின் பக்தியில் இராவணன் பாடிய இந்தத் துதியை ஓதுபவனுக்கு சம்பு தேர், யானை, குதிரைகளுடன் கூடிய நிலையான செல்வத்தையும் நல்ல அதிர்ஷ்டத்தையும் அருள்கிறார்.
॥ நிறைவு வரியின் பொருள் ॥
॥ இதி ஸ்ரீராவணக்ருதம் ஷிவதாண்டவஸ்தோத்ரம் ஸம்பூர்ணம் ॥
இராவணன் இயற்றிய சிவ தாண்டவ ஸ்தோத்திரம் இத்துடன் நிறைவடைகிறது.

சிவ தாண்டவ ஸ்தோத்திரம்

தொடர்ந்து படிக்க ஒரு பகுதியைத் தேர்ந்தெடுக்கவும்.