ശിവ താണ്ഡവ സ്തോത്രത്തിന്റെ അർത്ഥം

भगवान शिव · Stotram
← ശിവ താണ്ഡവ സ്തോത്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങുക

ഓരോ ശ്ലോകവും വെവ്വേറെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

॥ ആരംഭ നമസ്കാരത്തിന്റെ അർത്ഥം ॥
॥ ശ്രീഗണേശായ നമഃ ॥
സ്തോത്രം ഗണേശനുള്ള നമസ്കാരത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; തടസ്സമില്ലാതെ പാരായണം പൂർത്തിയാകാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം തേടുന്നു.
📜 ശ്ലോകം 1
ജടാടവീകലജ്ജലപ്രവാഹപാവിതസ്ഥലേ
ഗലേऽവലംബ്യ ലംബിതാം ഭുജങ്ഗതുംഗമാലികാമ് ।
ഡമഡ്ഡമഡ്ഡമഡ്ഡമന്നിനാദവഡ്ഡമര്വയം
ചകാര ചണ്ഡതാണ്ഡവം തനോതു നഃ ശിവഃ ശിവമ് ॥ 1 ॥
അർത്ഥം: ജടയാകുന്ന കാട്ടിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന ഗംഗ താഴത്തെ ഭൂമിയെ പവിത്രമാക്കുന്നു; കഴുത്തിൽ വലിയ സർപ്പം മാലപോലെ തൂങ്ങുന്നു. ഡമരുവിന്റെ നാദത്തോടെ ശിവൻ ഉഗ്ര താണ്ഡവം ആടുന്നു; അദ്ദേഹം നമുക്ക് മംഗളം നൽകട്ടെ.
📜 ശ്ലോകം 2
ജടാകടാഹസംഭ്രമഭ്രമന്നിലിമ്പനിര്ഝരീ-
വിലോളവീചിവല്ലരീവിരാജമാനമൂര്ധനി ।
ധഗദ്ധഗദ്ധഗജ്ജ്വലല്ലലാടപട്ടപാവകേ
കിശോരചന്ദ്രശേഖരെ രതിഃ പ്രതിക്ഷണം മമ ॥ 2 ॥
അർത്ഥം: ജടയിൽ ഗംഗയുടെ തിരകൾ ചുറ്റിത്തിളങ്ങുന്ന ശിരസ്സും, അഗ്നി ജ്വലിക്കുന്ന നെറ്റിയും, ബാലചന്ദ്രനെ ധരിച്ചവനുമായ ശിവനിൽ എന്റെ സ്നേഹം ഓരോ നിമിഷവും നിലനിൽക്കട്ടെ.
📜 ശ്ലോകം 3
ധരാധരേന്ദ്രനന്ദിനീവിലാസബന്ധുബന്ധുര-
സ്ഫുരദ്ദിഗന്തസന്തതിപ്രമോദമാനമാനസേ ।
കൃപാകടാക്ഷധോരണീനിരുദ്ധദുര്ധരാപദി
ക്വചിദ്ദിഗംബരേ മനോ വിനോദമേതു വസ്തുനി ॥ 3 ॥
അർത്ഥം: പർവതരാജന്റെ പുത്രി പാർവതിയുടെ പ്രിയനും ദിഗംബരനുമായ ശിവനിൽ എന്റെ മനസ്സ് ആനന്ദം കണ്ടെത്തട്ടെ; അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃപാകടാക്ഷം സഹിക്കാനാവാത്ത ആപത്തുകളെ അകറ്റുന്നു; എല്ലാ ദിക്കുകളും ജീവജാലങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.
📜 ശ്ലോകം 4
ജടാഭുജങ്ഗപിങ്ഗലസ്ഫുരത്ഫണാമണിപ്രഭാ-
കദംബകുങ്കുമദ്രവപ്രലിപ്തദിഗ്വധൂമുഖേ ।
മദാന്ധസിന്ധുരസ്ഫുരത്ത്വഗുത്തരീയമേദുരെ
മനോ വിനോദമദ്ഭുതം ബിഭര്തു ഭൂതഭര്തരി ॥ 4 ॥
അർത്ഥം: സർപ്പങ്ങളുടെ ഫണങ്ങളിലെ മണികളുടെ കാന്തി ദിക്കുകളുടെ മുഖങ്ങളെ കുങ്കുമം പോലെ പ്രഭാപൂരിതമാക്കുന്നു; ആനത്തോൽ മേൽവസ്ത്രമായി ധരിച്ച ഭൂതനാഥനായ ശിവനിൽ എന്റെ മനസ്സ് അത്ഭുതകരമായ ആനന്ദം നേടട്ടെ.
📜 ശ്ലോകം 5
സഹസ്രലോചനപ്രഭൃത്യശേഷലേഖശേഖര-
പ്രസൂനധൂലിധോരണീവിധൂസരാങ്ഘ്രിപീഠഭൂഃ ।
ഭുജങ്ഗരാജമാലയാ നിബദ്ധജാടജൂടകഃ
ശ്രിയൈ ചിരായ ജായതാം ചകോരബന്ധുശേഖരഃ ॥ 5 ॥
അർത്ഥം: ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ ദേവന്മാരുടെ കിരീടങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണ പൂക്കളുടെ പരാഗത്താൽ പാദപീഠം ചാരനിറമായവനും, സർപ്പരാജനാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ജടയുള്ളവനും, ചന്ദ്രനെ ശിരോഭൂഷണമാക്കിയവനുമായ ശിവൻ നമുക്ക് ദീർഘകാലം ഐശ്വര്യം നൽകട്ടെ.
📜 ശ്ലോകം 6
ലലാടചത്വരജ്വലദ്ധനഞ്ജയസ്ഫുലിങ്ഗഭാ-
നിപീതപഞ്ചസായകം നമന്നിലിമ്പനായകമ് ।
സുധാമയൂഖലേഖയാ വിരാജമാനശേഖരം
മഹാകപാലി സമ്പദേ ശിരോ ജടാലമസ്തു നഃ ॥ 6 ॥
അർത്ഥം: തന്റെ നെറ്റിയിലെ അഗ്നിയാൽ കാമദേവനെ ദഹിപ്പിച്ചവനും, ദേവേന്ദ്രൻ നമസ്കരിക്കുന്നവനും, ചന്ദ്രക്കലയാൽ അലങ്കൃതനുമായ ശിവന്റെ ജടാധാരിയായ ശിരസ്സ് നമുക്ക് സമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും നൽകട്ടെ.
📜 ശ്ലോകം 7
കരാലഭാലപട്ടികാധഗദ്ധഗദ്ധഗജ്ജ്വല-
ദ്ധനഞ്ജയാഹൂതീകൃതപ്രചണ്ഡപഞ്ചസായകേ ।
ധരാധരേന്ദ്രനന്ദിനീകുചാഗ്രചിത്രപത്രക-
പ്രകല്പനൈകശില്പിനി ത്രിലോചനേ രതിര്മമ ॥ 7 ॥
അർത്ഥം: ഭയങ്കരമായ നെറ്റിയിൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ പഞ്ചബാണനായ കാമദേവനെ ആഹുതി ചെയ്തവനും, പർവതരാജന്റെ പുത്രി പാർവതിയുടെ വക്ഷസ്സിൽ ചിത്രം രചിക്കുന്ന അദ്വിതീയ ശില്പിയുമായ ത്രിനേത്രൻ ശിവനിൽ എന്റെ പ്രീതി നിലനിൽക്കട്ടെ.
📜 ശ്ലോകം 8
നവീനമേഘമണ്ഡലീനിരുദ്ധദുര്ധരസ്ഫുരത്-
കുഹൂനിശീഥിനീതമഃപ്രബന്ധബദ്ധകന്ധരഃ ।
നിലിമ്പനിര്ഝരീധരസ്തനോതു കൃത്തിസിന്ധുരഃ
കലാനിധാനബന്ധുരഃ ശ്രിയം ജഗദ്ധുരന്ധരഃ ॥ 8 ॥
അർത്ഥം: അമാവാസി രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിനെ മൂടുന്ന പുതിയ മേഘങ്ങളുടെ കൂട്ടം പോലെ കറുത്ത കഴുത്തുള്ളവനും, ഗംഗയെയും ആനത്തോലിനെയും ചന്ദ്രക്കലയെയും ധരിക്കുന്നവനും, ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരം വഹിക്കുന്നവനുമായ ശിവൻ നമുക്ക് ഐശ്വര്യം നൽകട്ടെ.
📜 ശ്ലോകം 9
പ്രഫുല്ലനീലപങ്കജപ്രപഞ്ചകാലിമപ്രഭാ-
ऽവലംബികണ്ഠകന്ദലീരുചിപ്രബദ്ധകന്ധരമ് ।
സ്മരച്ഛിദം പുരച്ഛിദം ഭവച്ഛിദം മഖച്ഛിദം
ഗജച്ഛിദാന്ധകച്ഛിദം തമന്തകച്ഛിദം ഭജേ ॥ 9 ॥
അർത്ഥം: വിടർന്ന നീലത്താമരകളുടെ ആഴമുള്ള കാന്തിയാൽ ശോഭിക്കുന്ന കഴുത്തുള്ളവനും, കാമൻ, ത്രിപുരം, സംസാര ബന്ധനം, ദക്ഷയജ്ഞം, ഗജാസുരൻ, അന്ധകാസുരൻ, യമൻ എന്നിവരെ നശിപ്പിച്ചവനുമായ ശിവനെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.
📜 ശ്ലോകം 10
അഖര്വസര്വമങ്ഗലാകലാകദംബമഞ്ജരീ-
രസപ്രവാഹമാധുരീവിജൃംഭണാമധുവ്രതമ് ।
സ്മരാന്തകം പുരാന്തകം ഭവാന്തകം മഖാന്തകം
ഗജാന്തകാന്ധകാന്തകം തമന്തകാന്തകം ഭജേ ॥ 10 ॥
അർത്ഥം: എല്ലാ മംഗളകരമായ കലകളുടെയും പൂങ്കുലകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന മധുര മകരന്ദം വണ്ടിനെപ്പോലെ ആസ്വദിക്കുന്നവനും, കാമൻ, ത്രിപുരം, സംസാരം, യജ്ഞം, ഗജാസുരൻ, അന്ധകാസുരൻ, യമൻ എന്നിവരെ അവസാനിപ്പിച്ചവനുമായ ശിവനെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.
📜 ശ്ലോകം 11
ജയത്വദഭ്രവിഭ്രമഭ്രമദ്ഭുജങ്ഗമശ്വസ-
ദ്വിനിര്ഗമത്ക്രമസ്ഫുരത്കരാലഭാലഹവ്യവാട് ।
ധിമിദ്ധിമിദ്ധിമിദ്ധ്വനന്മൃദങ്ഗതുംഗമങ്ഗല-
ധ്വനിക്രമപ്രവര്തിതപ്രചണ്ഡതാണ്ഡവഃ ശിവഃ ॥ 11 ॥
അർത്ഥം: ഭയങ്കരമായ നെറ്റിയിലെ അഗ്നി ജ്വലിക്കുമ്പോൾ, സർപ്പങ്ങൾ ചീറ്റി ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന ഫണങ്ങളോടെ, മൃദംഗത്തിന്റെ മംഗളകരമായ “ധിമിദ് ധിമിദ്” നാദത്തിന്റെ താളത്തിൽ ഉഗ്ര താണ്ഡവം ആടുന്ന ശിവന് ജയം.
📜 ശ്ലോകം 12
ദൃശദ്വിചിത്രതല്പയോര്ഭുജങ്ഗമൌക്തികസ്രജോര്-
ഗരിഷ്ഠരത്നലോഷ്ഠയോഃ സുഹൃദ്വിപക്ഷപക്ഷയോഃ ।
തൃണാരവിന്ദചക്ഷുഷോഃ പ്രജാമഹീമഹേന്ദ്രയോഃ
സമപ്രവൃത്തികഃ കദാ സദാശിവം ഭജാമ്യഹമ് ॥ 12 ॥
അർത്ഥം: കല്ലിനെയും മൃദുവായ ശയ്യയെയും, സർപ്പത്തെയും മുത്തുമാലയെയും, രത്നത്തെയും മണ്ണുകട്ടയെയും, മിത്രത്തെയും ശത്രുവിനെയും, പുൽക്കൊടിയെയും താമരക്കണ്ണിയെയും, പ്രജയെയും രാജാവിനെയും സമഭാവത്തോടെ കണ്ട് ഞാൻ സദാശിവനെ എപ്പോൾ ഭജിക്കും?
📜 ശ്ലോകം 13
കദാ നിലിമ്പനിര്ഝരീനികുഞ്ജകോട്ടരേ വസന്
വിമുക്തദുര്മതിഃ സദാ ശിരഃസ്ഥമഞ്ജലിം വഹന് ।
വിലോളലോലലോചനോ ലലാമഭാലലഗ്നകഃ
ശിവേതി മന്ത്രമുച്ചരന് കദാ സുഖീ ഭവാമ്യഹമ് ॥ 13 ॥
അർത്ഥം: ഗംഗാതീരത്തെ ഗുഹയിൽ വസിച്ച്, ദുർബുദ്ധി വെടിഞ്ഞ്, ശിരസ്സിൽ കൈകൂപ്പി, ഭക്തിയാൽ ചലിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ, നെറ്റിയിൽ തിലകത്തോടെ “ശിവ” മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഞാൻ എപ്പോൾ സുഖിയാകും?
📜 ശ്ലോകം 14
നിലിമ്പനാഥനാഗരീകദംബമൌലിമല്ലികാ-
നിഗുംഫനിര്ഭരക്ഷരന്മധൂഷ്ണികാമനോഹരഃ ।
തനോതു നോ മനോമുദം വിനോദിനീമഹര്നിശം
പരശ്രിയഃ പരം പദം തദങ്ഗജത്വിഷാം ചയഃ ॥ 14 ॥
അർത്ഥം: കിരീടത്തിലെ പൂമാലകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന തേൻ ദേവസ്ത്രീകളെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന ശിവന്റെ ദിവ്യരൂപത്തിന്റെ കാന്തി, രാപകൽ നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ ആനന്ദം വർധിപ്പിച്ച്, മറ്റെല്ലാ മഹിമകൾക്കും അപ്പുറമുള്ള പരമപദത്തിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
📜 ശ്ലോകം 15
പ്രചണ്ഡവാഡവാനലപ്രഭാശുഭപ്രചാരിണീ
മഹാഷ്ടസിദ്ധികാമിനീജനാവഹൂതജല്പനാ ।
വിമുക്തവാമലോചനാവിവാഹകാലികധ്വനിഃ
ശിവേതി മന്ത്രഭൂഷണാ ജഗജ്ജയായ ജായതാമ് ॥ 15 ॥
അർത്ഥം: ഭക്തരുടെ ആഭരണമായ, ഉഗ്ര ബഡവാഗ്നി പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന, പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന, അഷ്ടമഹാസിദ്ധികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന “ശിവ” മന്ത്രം ലോകത്തിൽ വിജയം നൽകട്ടെ.
📜 ശ്ലോകം 16
ഇമം ഹി നിത്യമേവമുക്തമുത്തമോത്തമം സ്തവം
പഠന്സ്മരന്ബ്രുവന്നരോ വിശുദ്ധിമേതിസന്തതമ് ।
ഹരെ ഗുരൌ സുഭക്തിമാശു യാതി നാന്യഥാ ഗതിം
വിമോഹനം ഹി ദേഹിനാം സുശങ്കരസ്യ ചിന്തനമ് ॥ 16 ॥
അർത്ഥം: ഈ ഉത്തമ സ്തോത്രം നിത്യം വായിക്കുന്നവനും, സ്മരിക്കുന്നവനും, ചൊല്ലുന്നവനും ശുദ്ധനാകുന്നു. അവന് ശിവനിലും ഗുരുവിലും ഭക്തി വേഗം ഉണ്ടാകുന്നു; വേറെ വഴിയില്ല. ശങ്കരനെ ചിന്തിക്കുന്നത് ജീവികളുടെ മോഹം ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
📜 ശ്ലോകം 17
പൂജാവസാനസമയേ ദശവക്ത്രഗീതം
യഃ ശംഭുപൂജനപരം പഠതി പ്രദോഷേ ।
തസ്യ സ്ഥിരാം രഥഗജേന്ദ്രതുരങ്ഗയുക്താം
ലക്ഷ്മീം സദൈവ സുമുഖീം പ്രദദാതി ശംഭുഃ ॥ 17 ॥
അർത്ഥം: പൂജയുടെ അവസാനം, പ്രദോഷ വേളയിൽ, ശംഭുവിനോടുള്ള ഭക്തിയിൽ രാവണൻ പാടിയ ഈ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്നവന് ശംഭു രഥം, ആന, കുതിര എന്നിവയോടു കൂടിയ സ്ഥിരമായ സമ്പത്തും ശുഭകരമായ ഭാഗ്യവും നൽകുന്നു.
॥ സമാപന വരിയുടെ അർത്ഥം ॥
॥ ഇതി ശ്രീരാവണകൃതം ശിവതാണ്ഡവസ്തോത്രം സമ്പൂര്ണമ് ॥
രാവണൻ രചിച്ച ശിവ താണ്ഡവ സ്തോത്രം ഇവിടെ പൂർണമാകുന്നു.

ശിവ താണ്ഡവ സ്തോത്രം

വായന തുടരാൻ ഒരു വിഭാഗം തിരഞ്ഞെടുക്കുക.